معاون بهره‌برداری فولاد خوزستان با بیان اینکه این شرکت یکی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان فولاد میانی در کشور با ظرفیت تولید سالانه ۴ میلیون تن شمش فولادی است، اظهار داشت: با تلاش کارکنان فولاد خوزستان، کارخانه حتی بیش از ظرفیت طراحی‌شده تولید داشته اما در سال‌های اخیر ناترازی شدید انرژی در برق و گاز اجازه رسیدن به توان واقعی تولید را نمی‌دهد. به گفته وی مدیریت و اعمال محدودیت انرژی از سال ۱۳۹۹ آغاز شده و شدت آن به‌قدری افزایش یافته که در ماه‌های ابتدایی امسال، فولاد خوزستان به‌اندازه کل سال ۱۴۰۳ تولید از دست رفته داشته است. تنها در ماه‌های مهر و آبان محدودیتی اعمال نشده است و حتی در فروردین نیز پس از تعطیلات نوروز، فولاد خوزستان دچار محدودیت 10‌روزه شد. اعمال محدودیت ۳۰درصدی گاز پاک‌بین با بیان اینکه محدودیت مصرف گاز فولاد خوزستان از ابتدای آذرماه اعمال شده است، تصریح کرد: به محض پایان آبان، بخشنامه‌ای جدید صادر شده که شرکت‌ها باید ۲۵ تا ۳۰ درصد از مصرف گاز خود را نیز کاهش دهند؛ تصمیمی که فرصت تولید ماه‌های بعدی را هم از بین خواهد برد. معاون بهره‌برداری فولاد خوزستان ادامه داد: پس از اعلام خبر دستور رئیس جمهور مبنی بر لغو محدودیت‌های گازی فولادسازان در آذرماه، منتظر اجرای این دستور بودیم اما متاسفانه عملیاتی نشد. سهم غیرمعمول انرژی در هزینه‌ها پاکبین با انتقاد از سیاست‌گذاری فعلی در حوزه انرژی مورد نیاز صنعت گفت: سهم انرژی در ساختار هزینه فولاد خوزستان اکنون به حدود ۳۰ درصد رسیده؛ رقمی که مشابه آن در هیچ‌یک از صنایع فولادی دنیا دیده نمی‌شود. نتیجه این شرایط آن است که حاشیه سود صنعت از بالای ۴۰ تا ۵۰ درصد، امروز به زیر ۵ درصد رسیده و حتی در برخی ماه‌ها به سود منفی تبدیل شده است. وی با اشاره به جهش صادرات کنسانتره سنگ آهن در سال جاری خواستار اتخاذ فوری تصمیماتی برای اصلاح این وضعیت شد و افزود: در حالی‌که شمش فولاد یک محصول میانی است و برای تولید آن کار و ارزش افزوده ایجاد شده، سیاست‌های صادراتی باعث شده سنگ‌آهن خام با مقادیر زیاد از بنادر صادر شود؛ اتفاقی که صنعت فولاد را با کمبود مواد اولیه و کاهش نقدینگی مواجه کرده است.  دولت صدای هشدار صنعت را بشنود معاون بهره‌برداری فولاد خوزستان تأکید کرد: اگر سیاست‌گذاری‌ها اصلاح شود، صنعت فولاد همچنان پتانسیل سودآوری دارد و می‌تواند در همین شرایط تحریمی نیز عملکرد قابل قبول ارائه دهد. اما این امر نیازمند اصلاح نظام قیمت‌گذاری انرژی و مواد اولیه و همچنین توجه سیاست‌گذاران به هشدارها و واقعیت‌های کف کارخانه‌ها است. در پایان وی ابراز امیدواری کرد که با شنیده‌شدن صدای صنعتگران، امکان بازگشت صنعت فولاد به وضعیت مناسب فراهم شود.