به گزارش چیلان، موقعیت جغرافیایی مجتمع فولاد زاگرس اندیمشک، یکی از مهم‌ترین مزیت‌های رقابتی این پروژه ملی به شمار می‌رود؛ مزیتی که با اتصال همزمان به شبکه ریلی کشور، نزدیکی به بنادر مهم صادراتی و دسترسی سریع به مرزهای بین‌المللی، هزینه‌های حمل‌ونقل را کاهش داده و زمینه توسعه بازارهای داخلی و صادراتی را فراهم کرده است.   این مجتمع در یکی از مهم‌ترین کریدورهای حمل‌ونقل کشور و در استان خوزستان احداث شده و به واسطه اتصال مستقیم به شبکه ریلی سراسری، امکان جابه‌جایی ایمن، اقتصادی و پایدار مواد اولیه و محصولات فولادی را در سراسر کشور فراهم می‌کند. از مهم‌ترین مزیت‌های لجستیکی این مجتمع، نزدیکی به مرزهای صادراتی غرب کشور است؛ به‌گونه‌ای که فاصله مجتمع تا مرز چذابه حدود ۳۷۰ کیلومتر و تا مرز شلمچه حدود ۳۲۰ کیلومتر است. این ویژگی، دسترسی سریع به بازار عراق و سایر کشورهای منطقه را تسهیل کرده و زمان و هزینه صادرات را به شکل قابل توجهی کاهش می‌دهد. در بخش حمل‌ونقل دریایی نیز مجتمع فولاد زاگرس اندیمشک از موقعیت ممتازی برخوردار است. فاصله این مجتمع تا بندر امام خمینی(ره) حدود ۵۴۰ کیلومتر و تا بندر خرمشهر حدود ۴۵۰ کیلومتر است؛ دو بندر راهبردی که نقش مهمی در صادرات محصولات فولادی و واردات تجهیزات و مواد اولیه ایفا می‌کنند. این موقعیت ممتاز موجب شده است مجتمع فولاد زاگرس اندیمشک بتواند از مزایای حمل‌ونقل ترکیبی شامل حمل ریلی و دریایی بهره‌مند شود؛ مزیتی که علاوه بر کاهش هزینه‌های لجستیکی، سرعت تأمین مواد اولیه و ارسال محصولات به بازارهای هدف را نیز افزایش می‌دهد. کارشناسان صنعت فولاد معتقدند هزینه حمل‌ونقل، یکی از مؤلفه‌های تعیین‌کننده در قیمت تمام‌شده محصولات فولادی است و انتخاب محل احداث کارخانه، نقش مستقیمی در رقابت‌پذیری آن در بازارهای داخلی و بین‌المللی دارد. از این منظر، استقرار مجتمع فولاد زاگرس اندیمشک در یکی از مهم‌ترین محورهای ترانزیتی کشور، یک سرمایه‌گذاری بلندمدت و هوشمندانه محسوب می‌شود. این مزیت‌های زیرساختی در کنار دسترسی به شبکه حمل‌ونقل ریلی، نزدیکی به بنادر آزاد، دسترسی سریع به بازارهای صادراتی، کاهش هزینه‌های حمل و نقل و موقعیت قرارگیری در کریدور شمال–جنوب، ظرفیت مناسبی برای توسعه صادرات، افزایش بهره‌وری و ارتقای جایگاه اقتصادی این مجتمع در زنجیره تولید فولاد کشور ایجاد کرده است. مجتمع فولاد زاگرس اندیمشک با ظرفیت تولید ۴۰۰ هزار تن بیلت فولادی و قابلیت توسعه تا ۸۰۰ هزار تن در سال، یکی از پروژه‌های راهبردی صنعت فولاد ایران به شمار می‌رود و بهره‌گیری از مزیت‌های لجستیکی منطقه، نقش مهمی در تحقق اهداف توسعه‌ای و افزایش سهم این مجتمع در بازارهای داخلی و صادراتی خواهد داشت.