آیا هدف فقط یک مجتمع صنعتی بود؟

یا قرار بود با ضربه به قلب صنعت، نارضایتی را به خانه‌های مردم برسانند و زنجیره‌ای را که به زندگی روزمره مردم گره خورده است، از حرکت بازدارند؟

وقتی قلب صنعت هدف قرار می‌گیرد، پیامد آن تنها به یک کارخانه محدود نمی‌شود؛ از تولید تا خدمات، از اشتغال تا معیشت، همه تحت تأثیر قرار می‌گیرند.

اما آیا می‌توان اراده‌ای را که سال‌ها در دل تحریم‌ها صنعت ساخته است، متوقف کرد؟

فولاد فقط یک محصول نیست؛ نماد توان ساختن است. صنعتی که در سخت‌ترین سال‌ها و در دل تحریم‌ها ساخته شده، با یک حمله از پا نمی‌افتد.

«احیا و حقیقت» روایت پاسخی است که صنعت ایران بارها به این پرسش داده است:

می‌توان دوباره ساخت؛ و حتماً خواهیم ساخت.

زیرا آنچه ساخته شده، دوباره ساخته خواهد شد.