تحریم تجاری و مالی امارات علیه ایران چه تاثیری بر تجارت فولاد منطقه‌ دارد؟

رصد اندیشکده فولاد و صنایع معدنی ایرانتحریم تجاری و مالی امارات علیه ایران چه تاثیری بر تجارت فولاد منطقه‌ دارد؟

تعلیق طولانی‌مدت تجارت ایران و امارات می‌تواند کانال‌های موجود برای تامین‌کنندگان فولاد ایران را بیش از پیش کاهش دهد.

به گزارش steelorbis، امارات متحده عربی ۱۸ اوت، پس از یک تنش نظامی جدید با ایران، تحریم تجاری و مالی را علیه این کشور اعمال کرد.

این تصمیم پس از آن گرفته شد که مقامات امارات متحده عربی اعلام کردند دو موشک بالستیک شلیک شده از ایران به سمت ترافیک دریایی در خلیج فارس شناسایی شده و هر دو به دریا سقوط کرده‌اند، هرچند تهران روایت امارات از این حادثه را رد کرد.

در نتیجه، ابوظبی فعالیت‌های تجاری دوجانبه و معاملات مالی با ایران را تا اطلاع ثانوی به حالت تعلیق درآورد و در شرایطی که تجارت منطقه‌ای از قبل هم دشوار بود، محدودیت جدیدی به تجارت بین دو کشور اضافه کرد.

زمان‌بندی این اقدام به ویژه برای بازار فولاد اهمیت دارد، زیرا تجارت در سراسر خلیج فارس از زمان آغاز جنگ در اواخر فوریه تحت فشار بوده است.

در امارات متحده عربی، اختلالات مکرر در اطراف تنگه هرمز باعث بلاتکلیفی در هزینه‌های حمل و نقل، در دسترس بودن کشتی و برنامه‌های تحویل کالا شده و جریان خرید را کند کرده و رزرو محصولات جدید فولادی را به طور فزاینده‌ای دشوار کرده است.

تامین‌کنندگان ایرانی نیز با فشار مشابهی برآمده از اختلالات حمل و نقل، تحریم‌ها و مسیرهای محدود پرداخت مواجه بوده‌اند. بنابراین، محدودیت‌های جدید امارات متحده عربی مضاعف بر مشکلاتی است که پیش از این جریان فولاد در منطقه را محدود می‌کرد نه اینکه یک مشکل جدید باشد که پیش از این وجود نداشت.

این فشار موجود با توجه به مقیاس تجارت بین امارات متحده عربی و ایران تشدید می‌شود. در طول ۱۰ ماه اول سال مالی ایران که از مارس ۲۰۲۵ آغاز می‌شود، ایران حدود ۱۴.۸ میلیارد دلار کالا از امارات متحده عربی وارد کرده است که ۳۰.۲ درصد از کل واردات آن را تشکیل می‌دهد، در حالی که صادرات غیرنفتی آن به امارات متحده عربی تقریباً به ۶.۵ میلیارد دلار رسیده است. امارات متحده عربی همچنین به عنوان یک مرکز مهم لجستیک، صادرات مجدد و قطب مالی برای شرکت‌های ایرانی عمل کرده است.

در نتیجه، تعلیق طولانی‌مدت تجارت دوجانبه می‌تواند کانال‌های موجود برای تامین‌کنندگان فولاد ایران را بیش از پیش کاهش دهد، ضمن اینکه پرداخت‌ها و حمل و نقل را در شرایطی که تجارت منطقه‌ای فولاد با ضعف فعالیت و استمرار بلاتکلیفی در حمل و نقل دست و پنجه نرم می‌کند، پیچیده‌تر کند.