ابلاغ بخشنامه های محدودکننده صادرات جای تعجب دارد

مدیرعامل فولاد خوزستان در گفت و گو با چیلان:ابلاغ بخشنامه های محدودکننده صادرات جای تعجب دارد

ابلاغ بخشنامه های محدودکننده صادراتی و مشروط کردن آن به رعایت کف عرضه ها به ویژه برای شرکت های صادرات محور جای تعجب دارد.

محمد کشانی، مدیرعامل فولاد خوزستان به چیلان در خصوص ابلاغیه های متعدد محدود کننده صادرات و اثرات آن بر صادرات محصولات واحدهای تولیدی به ویژه شرکت های بزرگ فولادی صادرات محور گفت: با توجه به بخشنامه جاری، صادرات شمش فولادی مشروط به رعایت کف عرضه ابلاغی در بورس کالای ایران شده است که چند نکته در مورد آن قابل توجه است.

وی افزود: اولین نکته قابل تامل این است که بخشنامه در روزهای پایانی اسفند سال ۱۳۹۷ صادر و از فروردین ۱۳۹۸ لازم الاجرا بوده و علاوه بر مشروط کردن صادرات، شرکت ها را به تشکیل پرونده تعزیراتی تهدید می نماید. دوم آنکه محموله های صادراتی حداقل دو ماه قبل فروخته شده و قرارداد فروش و پیش دریافت دو ماه قبل از تحویل کالا محقق شده است. لذا با ابلاغ این بخشنامه تحویل کالا به خریداران صادراتی با مشکل مواجه شده و اعتبار تجاری شرکت های صادرکننده به علت تأخیر در تحویل خدشه دار گردیده است.

کشانی خاطرنشان کرد: سومین نکته قابل تامل این است که تعیین سهمیه برای همه شرکت های تولیدکننده فولاد بر اساس مقدار تولید بدون در نظر گرفتن توان صادراتی شرکت های تولیدکننده روش اشتباهی می باشد و می بایست با توجه به سوابق صادراتی شرکت ها، نیاز بازار داخل را از طریق شرکت هایی که از توان صادراتی کمتری برخوردار هستند تامین نمود.

وی ادامه داد: چهارمین نکته قابل توجه این است که متغیرهای بازار صادرات در شرایط عادی بسیار زیاد می باشند و در اوضاع فعلی با اعمال تحریم های اقتصادی، در زمینه های بازاریابی، جذب خریدار، انتقال ارز، تهیه کشتی و … بر این دشواری ها افزوده شده است. لذا ابلاغ بخشنامه های محدود کننده صادرات در شرایطی که کشور به اهمیت درآمد های ارزی واقف است، جای تعجب دارد!

مدیرعامل فولاد خوزستان گفت: به نظر می رسد با توجه به مازاد تولید فولاد در کشور نسبت به تقاضا و تفاوت شرایط کارخانجات فولادی با یکدیگر، لازم است در استراتژی های تنظیم بازار داخلی و توسعه صادرات فولاد کشور بازنگری صورت پذیرد. نگاه محدود کننده صادرات در شرایط فعلی به بهانه تنظیم بازار داخلی آن هم برای شرکت هایی که سابقه صادراتی روشنی دارند، علاوه بر نادیده گرفتن زحمات چندین ساله شرکت ها در کشف، فتح و حفظ بازارهای صادراتی، به زودی کارخانجات بزرگ فولادی را با چالش کاهش تولید روبرو خواهد کرد چرا که با کاهش قابل توجه صادرات، حفظ سطح تولید در این شرکت ها مستلزم افزایش تقاضای داخلی است که به نظر نمی رسد چنین اتفاقی رخ دهد و لذا شرکت ها به ناچار مجبور به کاهش تولید خواهند شد.