در دو ماهه اخیر با جهش قیمت نفت، گاز طبیعی و برق در اثر تنش‌های خاورمیانه و اختلال در مسیرهای LNG و نفت اکنون بحران انرژی در حال تبدیل شدن به یک شوک صنعتی جهانی است اما اثر آن در فولاد و ساختمان در کشورهای مختلف یکسان نخواهد بود؛ در صنعت فولاد سه پیامد اصلی دیده می‌شود:

افزایش مستقیم هزینه تولید

فولادسازی مخصوصاً کوره‌های قوس الکتریکی  (EAF)، احیای مستقیم (DRI) و نورد گرم به شدت وابسته به انرژی (برق و گاز ) هستند. افزایش قیمت برق و گاز مستقیماً هزینه هر تن فولاد را بالا می‌برد. در اروپا بعضی تولیدکنندگان گزارش داده‌اند که تنها طی چند هفته هزینه انرژی و حمل‌ونقل میلیون‌ها یورو افزایش یافته است.

کاهش حاشیه سود و تعطیلی بخشی از ظرفیت‌ها

کارخانه‌هایی که فناوری قدیمی‌تر، راندمان پایین‌تر یا وابستگی شدید به گاز دارند در معرض توقف موقت یا کاهش ظرفیت قرار می‌گیرند و این موضوع در اروپا شدیدتر از آمریکای شمالی خواهد بود زیرا اروپا هنوز به گاز وارداتی حساس است. گزارش‌های تحلیلی اروپا نشان می‌دهد صنایع انرژی‌بر مانند فولاد، سیمان و مواد شیمیایی بیشترین فشار را تحمل می‌کنند.

تغییر ساختار بازار جهانی فولاد

چین در ۲۰۲۶ با بحران بخش ساختمان و املاک مواجه است و مصرف داخلی فولاد، سیمان و مصالح ساختمانی آن کاهش یافته است. در نتیجه چین صادرات فولاد و سیمان را افزایش داده تا ظرفیت مازاد خود را حفظ کند. این مسئله می‌تواند باعث دامپینگ و فشار بر تولیدکنندگان کانادا، اروپا و حتی خاورمیانه شود.

در بخش ساختمان و پروژه‌های عمرانی، پیامدها حتی گسترده‌تر خواهد بود و به شرح زیر فهرست می‌شود:

افزایش قیمت فولاد ساختمانی، میلگرد، تیرآهن و ورق

رشد قیمت سیمان، آسفالت و بتن به دلیل وابستگی به انرژی

افزایش هزینه حمل‌ونقل مصالح

طولانی‌تر شدن زمان تحویل تجهیزات و قطعات

افزایش نرخ بهره و کاهش سرمایه‌گذاری ساختمانی

برخی تحلیل‌های ساختمانی آمریکا نشان می‌دهد قیمت فولاد ساختمانی در اوایل ۲۰۲۶ تحت فشار همزمان تعرفه‌ها و انرژی بیش از ۲۰درصد رشد کرده و زمان تحویل بعضی تجهیزات فولادی به ۱۲ تا ۲۰ هفته رسیده است.

برای سال ۲۰۲۷ دو سناریو محتمل‌تر است، سناریوی اول: ادامه بحران انرژی است، اگر تنش‌های ژئوپلیتیک ادامه یابد و بازار LNG و نفت بی‌ثبات بماند، قیمت فولاد جهانی بالا باقی می‌ماند، پروژه‌های ساختمانی بزرگ به تعویق می‌افتد، رکود نسبی در ساختمان سازی مسکونی شدت می‌گیرد، فولاد سبز و پروژه‌های کاهش اثرات ‌کربن درصورت  حمایت دولتی رشد می‌کنند، بازیافت فولاد و سرباره و سایر فلزات قیمتی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند و سرمایه‌گذاری روی انرژی تجدیدپذیر و بهره‌وری صنعتی سرعت می‌گیرد.

سناریوی دوم: تثبیت بازار انرژی

اگر بحران خاورمیانه کاهش یابد و LNG جدید وارد بازار شود، قیمت گاز و برق در ۲۰۲۷ آرام‌تر می‌شود، بازار فولاد به تدریج متعادل می‌شود، اما قیمت‌ها احتمالاً هرگز به سطح پیش از بحران بازنمی‌گردد و صنایع به سمت فناوری‌های کم‌مصرف‌تر حرکت می‌کنند.

گزارش‌های اروپایی و OECD نیز تاکید می‌کنند که حتی در صورت فروکش بحران، قیمت انرژی احتمالاً در سطحی بالاتر از میانگین تاریخی باقی خواهد ماند و این موضوع روند کربن‌زدایی و بازسازی صنعتی را تسریع می‌کند، از دیدگاه فنی و صنعتی این بحران برای صنایع سنتی فولاد یک تهدید است اما برای فناوری‌های زیر فرصت ایجاد می‌کند:

(DRI) تولید آهن اسفنجی با هیدروژن

بازیافت سرباره فولاد

بازیافت حرارت

برق تجدیدپذیر صنعتی

EAF   با راندمان بالا

ذخیره‌سازی انرژی

بهینه‌سازی مصرف گاز در ایندیوریشن و ریفورمرها

و بسیاری از کارخانه‌ها مجبور خواهند شد از «تولید ارزان» به سمت «تولید کم‌انرژی و کم کربن» حرکت کنند.